SHARE  

 
 
     
             
   

 

31. ਨਿਰੇਸ਼ ਹਰਿਸੈਨ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਕੀਰਤਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਿਲੇ ਮੰਡੀ ਦਾ ਨਿਰੇਸ਼ ਹਰਿਸੈਨ ਗੁਰੂ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣਕੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਆਇਆਗੁਰੂ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੀਰਤਨੀ ਜੱਥਾ ਸ਼ਬਦ ਗਾਇਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ:

ਲੇਖੁ ਨ ਮਿਟਈ ਹੇ ਸਖੀ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਕਰਤਾਰਿ

ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕਿਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗੁ ਧਾਰਿ

ਨਿਰੇਸ਼ ਨੇ ਗੁਰੂ ਬਾਣੀ ਦੀ ਇਸ ਪੰਕਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਚਾਰਨ ਲਗਾ। ਵਿਧਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਲੇਖ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਟਲ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਮਹਾਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਆਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਣ ਵਲੋਂ ਕੀ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ? ਇਹ ਸ਼ੰਕਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਗਿਆਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਸਨ੍ਹੂੰ ਆਪਣੀ ਦੂਰ ਨਜ਼ਰ ਵਲੋਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾਨਿਰੇਸ਼ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਵਲੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਗੀਇਸ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇਅਸੀ ਕੱਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਜਾਵਾਂਗੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣਾਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।  ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਆਗਰਹ ਉੱਤੇ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੇ ਪਰਤਣ ਦਾ ਪਰੋਗਰਾਮ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾਰਾਤ ਨੂੰ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਵਪਨ (ਸਪਣਾ) ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਧਾਰਣ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਹਰ ਮਜਦੂਰ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਪਰਵਾਰ ਹੈ, ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗੁਜਰਬਸਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨਾਈਆਂ ਆਡੇ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨਉਸ ਸਾਲ ਵਰਖਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਣ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈਅਨਾਜ ਦੀ ਭਾਰੀ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨਉਹ ਆਪ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਜੰਗਲੀ ਫਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਦਰਖਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਕੇ ਉਸਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਦਰਖਤ ਦੀ ਪਾਈ ਵਲੋਂ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਤੋੜ ਕੇ ਡਿਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਕਸਮਾਤ ਇੱਕ ਕਮਜੋਰ ਪਾਈ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਪੈਣ ਦੇ ਕਾਰਣ ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੇਤੀਹਰ ਮਜਦੂਰ ਉੱਤੇ ਵਲੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਇਹ ਭਿਆਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖਕੇ ਨਿਰੇਸ਼ ਦਾ ਸਵਪਨ (ਸਪਣਾ) ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਚੋਟ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਿਸਤਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸਤਰਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਸਵਪਨ (ਸਪਣਾ) ਸੀਫਿਰ ਪੀੜਾ ਕਿਉਂ ਪ੍ਰਾਤ:ਕਾਲ ਦੰਦ ਸਵੱਛ ਕਰਦੇ ਸਮਾਂ ਦੰਦਾ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਫਲਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਪਾਏ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੇ ਕਦੇ ਜੰਗਲੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਖਾਧੇ ਸਨਨਿਰੇਸ਼ ਸਵਪਨ (ਸਪਣੇ) ਨੂੰ ਲੇਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾਨਿਰਧਾਰਤ ਪਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰੇਸ਼ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਏਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇਨਿਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਰਗ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਉਸਨੇ ਮਿਰਗ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਮਿਰਗ ਬੱਚ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਨਿਰੇਸ਼ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦਲ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆਉਸਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀਨਜ਼ਦੀਕ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰਾਮ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਅੱਪੜਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਜਾਣਾ ਸਿਆਣਿਆ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲਗਾਉਦੋਂ ਕੁੱਝ ਬੱਚੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉੱਥੇ ਪਹੁਂਚ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣ ਲਿਆਨਿਰੇਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬੱਚੇ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਪਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਚਾਣ ਰਿਹਾ ਸੀਨਿਰੇਸ਼ ਇਸ ਦੁਵਿਧਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕਟਠੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਚਲਣ ਦਾ ਆਗਰਹ ਕੀਤਾਇਨ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹੋਏ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁਂਚ ਗਏਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਨਿਰੇਸ਼ ਹਰਿਸੈਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਿਵਾਸੀ ਦੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਮੱਝਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਾਂ ਮੰਡੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਿਰੇਸ਼ ਹੈਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਮਕਾਮੀ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਨਿਰੇਸ਼ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ: ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣ ਲਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਨਿਰੇਸ਼ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: ਹਾਂ ਗੁਰੂਦੇਵ ਉਹ ਕੱਲ ਰਾਤ ਵਾਲੇ ਸਪਪਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ  ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਹੇਲੀ ਸੁਲਝਾ ਕੇ ਦੱਸੋ ਇਸ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ: ਜਦੋਂ ਤੁਸੀ ਇੱਥੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਬਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵਿਧਾਤਾ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਮਿਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਤਾਂ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਮਹਾਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਕੀ ਹੈ ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੰਕਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ ? ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਖੇਤੀਹਰ ਮਜਦੂਰ ਦਾ ਜੀਵਨ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸਤਿਸੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਕਰਕੇ ਸਵਪਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਣ ਹੋ ਗਿਆ

ਨਿਰੇਸ਼ ਇਸ ਵ੍ਰਤਾਂਤ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਕੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਪਰਤ ਗਿਆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
     
     
            SHARE  
          
 
     
 

 

     

 

This Web Site Material Use Only Gurbaani Parchaar & Parsaar & This Web Site is Advertistment Free Web Site, So Please Don,t Contact me For Add.