SHARE  

 
 
     
             
   

 

116. ਗੁਰੂ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ

""(ਤੈਰਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੂਦਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੱਧਾਲੂਵਾਂ ਅਤੇ ਭਕਤਾਂ ਦੀ ਆਣ ਲਈ ਤਾਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵੀ ਦੇਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ)""

ਇਫ਼ਤਖਾਰਖਾਨ ਨੇ ਪੰਡਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਿੰਦੁਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣ ਲਗਾਇਨਕਾਰ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਮੌਤਦੰਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਔਰੰਗਜੇਬ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਡਤਾਂ ਦਾ ਸਵਾ ਮਨ ਜਨੇਊ ਉਤਰਵਾਕੇ ਖਾਨਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੂੱਧ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੀਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਖੀਰ ਲਾਚਾਰ ਹੋਕੇ ਹਿੰਦੁਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਭਾ ਬੁਲਾਈ ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਕਟ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਕੱਢਣ ਦੀ ਜੁਗਤੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗੇਤਾਂਕਿ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਉੱਤੇ ਪੁੱਜੇ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਨੌਵੇਂ ਵਾਰਿਸ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੇਕਸ਼ਤਾ ਦੇ ਪਕਸ਼ਧਰ ਸਨਅਤ: ਮਟਨ ਨਿਵਾਸੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰਾਮ ਜੋ ਕਿ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪੜ੍ਹਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਛੁੱਟਿਆਂ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਨਿੱਧੀ ਮੰਡਲ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਅੱਪੜਿਆਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੋਈ "ਸਰਲ ਸਮੱਸਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ"ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਗੈਰਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਪਾਕੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਿਹਰ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਦਯਾ ਵਿੱਚ ਪਸੀਜ ਗਏ ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਿਮੰਡਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂ ਜੀ ! ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੇ ਕਹਰ ਵਲੋਂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਨਿਆ (ਨਇਆ) ਨੂੰ ਬਚਾਓਗੁਰੂਦੇਵ ਜੀ ਵੀ ਬਲਪੂਰਵਕ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਧਰਮ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਣ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਵਿਰੂੱਧ ਸਨਉਹ ਆਪ ਵਿਅਕਤੀਸਾਧਾਰਣ ਵਿੱਚ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਨਾਹੀਂ ਡਰੋ ਅਤੇ ਨਾਹੀਂ ਡਰਾਓ ਅਰਥਾਤ:

ਭਯ ਕਾਹੂ ਕੌ ਦੇ ਨਹਿੰ ਨਹਿੰ ਭਯ ਮਾਨਤ ਆਨ

ਇਸਲਈ ਪ੍ਰਤਿਨਿੱਧੀ ਮੰਡਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਉੱਤੇ ਨੌਵੇਂ ਗੁਰੂਦੇਵ ਵਿਚਾਰ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏਉਦੋਂ ਗੁਰੂਦੇਵ ਦੇ 9 ਸਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਜੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਏਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਨਿੱਤ ਦੇ, ਹਰਸ਼ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਉਸ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਸੱਨਾਟਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਮਾਹੌਲ ਪਾਇਆ। ਤਾਂ ਬਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ: ਪਿਤਾ ਜੀ ! ਅੱਜ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਕੀਰਤਨ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ? ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਲਕ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤ ! ਤੁਸੀ ਖੇਡਣ ਜਾਓਪਰ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਕਿੱਥੇ ਮੰਨਣੇ ਵਾਲੇ ਸਨਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੋਹਰਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: ਪਿਤਾ ਜੀ ਖੇਲ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ ਇੰਨਾ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਭਲੇਆਦਮੀ ਕੌਣ ਹਨ ? ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਹਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੰਨੀ ਉਦਾਸੀ ਕਿਉਂ ? ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: ਇਹ ਲੋਕ ਕਸ਼ਮੀਰ  ਦੇ ਪੰਡਤ ਹਨਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਉਪਾਅ ਖੋਜ ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਔਰੰਗਜੇਬ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਿੰਦੁਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਆਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੇ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਜੀ ਤੱਦ ਗੁਰੂਦੇਵ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ: ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਕੀ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ? ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤਰ ! ਅਜਿਹਾ ਉਦੋਂ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਔਰੰਗਜੇਬ ਦੀ ਇਸ ਨੀਤੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਆਪਣੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਵੇ ! ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਜੀ ਬੋਲੇ ਕਿ: ਫਿਰ ਦੇਰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਰਖਿਅਕ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪਿਆਰਾ ਸਤਿ ਪੁਰਖ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਂਜ ਹੀ ਤੈਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਕੂਦਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੰਡਤ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਸੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋਕਿਉਂਕਿ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ ਹੈਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਥਨ ਹੈ: ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਤੀਸ ਕੰਠ ਲਗਾਵੇ ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਲੋਂ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬੋਲੇ, ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਆਸ ਸੀਬਸ ਮੈਂ ਇਹੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀਸੰਗਤ ਵੀ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਏ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਣਕੇ ਅਵਾਕ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਈ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
     
     
            SHARE  
          
 
     
 

 

       

Hit Counter

 

 

 

This Web Site Material Use Only Gurbaani Parchaar & Parsaar & This Web Site is Advertistment Free Web Site, So Please Don,t Contact me For Add.