SHARE  

 
 
     
             
   

 

34. ਬਾਬਾ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ

ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਫਰੀਦਕੋਟ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਜਿਲਾ ਹੈਇਹ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਵਲੋਂ ਹੀ ਸਿੱਖ ਰਿਆਸਤ ਰਹੀ ਹੈਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਰਿਆਸਤ ਸੀ, ਕਦੇ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਵਾਬ ਫਰੀਦ ਜੀ ਸਿਰਸਾ ਵਲੋਂ ਮੁਲਤਾਨ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦਰਿਆ ਰਾਵੀ ਦੇ ਪਾਰ ਪਾਕਪਟਨ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦੱਖਣ ਭਾਗ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜਰਦੇ ਹੋਏ ਫਰੀਦਕੋਟ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਹੋਰ ਫਕੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਉਸ ਸਮੇਂ ਫਰੀਦਕੋਟ ਵਿੱਚ ਕਿਲਾ ਬੰਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਪਾਈ ਜਾਣੀ ਸੀਫਰੀਦ ਜੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਫਕੀਰਾਂ ਨੂੰ ਟੋਕਰੀਆਂ ਪਕੜਾ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕਣ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆਫਰੀਦ ਜੀ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਫਕੀਰ ਸਨਪਰ ਰਾਜਮਤੀ ਵਲੋਂ ਪਾਗਲ ਹੋਏ ਲੋਕ ਫਕੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਤਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਹੁਕਮ, ਹੁਕਮ, ਕੇਵਲ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨਇੱਕ ਰੱਬੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਮਜਦੂਰੀ ਵਿੱਚ ਲਗਿਆ ਸੀਉਸਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜੋ ਟੋਕਰੀ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਯਾਨੀ ਕਿ ਸਿਰ ਅਤੇ ਟੋਕਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਪਾਇਆ"ਮਾਲਕ ਤੁਹਾਡੇ ਚੋਜ" ਇਹ ਕਹਿਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮੁਸਕੁਰਾ ਪਿਆਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਫਸਰ ਹਤਿਆਰਾ ਅਤੇ ਬੇਰਹਿਮ ਸੀਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੰਡਾ ਸੀ, ਜੋ ਹੌਲੀਹੌਲੀ ਚਲਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਮਾਰਕੇ ਤੇਜ ਚਲਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾਪਰ ਆਪਣੇ ਭਕਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਆਪ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈਜਿਵੇਂ ਹੀ ਅਫਸਰ ਨੇ ਡੰਡਾ ਮਾਰਣ ਲਈ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲਗਾਕਿਲੇ ਦੀ ਉੱਚੀ ਦੀਵਾਰ ਟੁੱਟਕੇ ਇੱਕ ਤਰਫ ਡਿੱਗ ਪਈਜਿੰਨੀ ਮਿੱਟੀ ਪਾਈ ਸੀ ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਤੱਕ ਬਿਖਰ ਗਈਛੋਟੀ ਈਂਟਾਂ ਸਭ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਥੱਲੇ ਆ ਗਈਆਂ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਨ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆਦੀਵਾਰ ਡਿੱਗਣ ਉੱਤੇ ਕਿਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਕਿਮ ਉੱਥੇ ਅੱਪੜਿਆ (ਪਹੁੰਚਿਆ)ਵਿਚਾਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੱਬੀ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਅੱਗੇ ਵਧਕੇ ਹਾਕਿਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਉਹ ਆਦਮੀ ਹਾਕਿਮ ਵਲੋਂ ਬੋਲਿਆ:  ਜਨਾਬ ! ਤੁਸੀ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦੇ ਹਾਕਿਮ ਹੋਚਾਹੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੀ ਜਤਨ ਕਰ ਲਓ ਕਿਲਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਵੇਗਾਹਾਕਿਮ ਬੋਲਿਆ: ਜਨਾਬ ਕਿਉਂ ਨਹੀ ਹੋ ਪਾਵੇਗਾ  ? ਆਦਮੀ ਬੋਲਿਆ: ਜਨਾਬ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦਮੀ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਧੇ ਅਤੇ ਬਹਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨਹਾਕਿਮ ਬੋਲਿਆ: ਜਨਾਬ ਤੁਸੀ ਕੌਣ ਹੋ ਅਜਿਹੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ  ? ਆਦਮੀ ਬੋਲਿਆ: ਜਨਾਬ  ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਿੰਦਿਆਂ ਨੇ ਮੌਤ ਭੁੱਲਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜੀਣ ਦੇ ਝੂਠੈ ਭੁਲੇਖਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨਆਦਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਨਾਬ  ਉਸ ਮਨੁੱਖ (ਫਰੀਦ ਜੀ) ਦੀ ਤਰਫ ਵੇਖੋ, ਸਿਰ ਵਲੋਂ ਟੋਕਰੀ ਕਿੰਨੀ ਉੱਤੇ ਹੈ, "ਸਿਰ ਅਤੇ ਟੋਕਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ" ਖੁਦਾ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈਉਸ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹਾ ਚਮਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹਾਕਿਮ ਨੂੰ ਵੀ ਟੋਕਰੀ ਕਿਸੇ ਅਗਿਆਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜੋਰ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਖਿਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਹੀਂ ਪਿੱਛੇ, ਨਾਹੀਂ ਉੱਤੇ ਨਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂਫਰੀਦ ਜੀ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਹਾਕਿਮ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲਗਾਜਿਵੇਂ ਹੀ ਫਰੀਦ ਜੀ ਟੋਕਰੀ ਸੁੱਟ ਕੇ ਪਰਤੇ, ਹਾਕਿਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ (ਚਰਣ) ਫੜ ਲਏਹਾਕਿਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਖੁਦੇ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਮਾਫ ਕਰੋ ਮੈਂ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਪਾਪੀ  ਹਾਂਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋਟੋਕਰੀ ਸੁੱਟ ਦਿਓ, ਤੁਸੀ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਫਰੀਦ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾਕੇ ਬੋਲੇ: ਸਾਈਆਂ ਜਿਸ ਭੁੱਲ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਸੰਭਲਕਰ ਚਲੇ, ਉਹ ਭੁੱਲਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾਜਿਸ ਖੁਦਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਉਹ ਖੌਹ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਖਲਕਤ ਉਸ ਖੁਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਪੁਤਰੀਆਂ ਹਨ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਣ ਉਸਦੀ ਖਲਕਤ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਣ ਵਲੋਂ ਸਿੰਹਾਸਨ ਡੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਰਾਜ ਮਹਿਲ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਜਦੂਰੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਵੀ ਦਿੳਤਾਂਕਿ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਣ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਵੀ ਖਾਣ ਰੱਸਤਾ ਚਲਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਮਜਦੂਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਲੋਂ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਵਾਵਾਂ ਦੇਣਗੀਆਂਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕੋਸਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਵਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਦੰਡਿਤ ਕਰਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਣਗੀਆਂਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਸੁਣੀ ਵੀ ਗਈ, ਦੀਵਾਰ ਡਿੱਗ ਗਈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖਿਸਕ ਗਈਫਰੀਦ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ ਉਸ ਹਾਕਿਮ ਦੇ ਕਠੋਰ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਅਸਰ ਹੋਇਆਉਸਨੇ ਉਸੀ ਸਮੇਂ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟੋਕਰੀਆਂ ਛੱਡਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਣਦੋਦੋ ਪੈਸੇ ਰੋਜ ਮਜਦੂਰੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਜੋ ਇੱਛਕ ਹੋਣ ਉਹ ਟੋਕਰੀਆਂ ਚੁਕਣ ਜੋ ਜਾਣਾ ਚਾਣ ਉਹ ਰੱਸਤਾ ਖਰਚ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਸੱਕਦੇ ਹਨਹਾਕਿਮ ਨੇ ਬਾਬਾ ਸ਼ੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭੁਲ ਦੀ ਮਾਫੀ ਪਾਈਉਸਨੇ ਕਿਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਬਾਬਾ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਫਰੀਦਕੋਟ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾਅੱਜ ਫਰੀਦਕੋਟ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਫਰੀਦ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
     
     
            SHARE  
          
 
     
 

 

       

Hit Counter

 

 

 

This Web Site Material Use Only Gurbaani Parchaar & Parsaar & This Web Site is Advertistment Free Web Site, So Please Don,t Contact me For Add.