SHARE  

 
 
     
             
   

 

42. ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣਾ

ਜੋ ਈਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਦੇ ਸੰਤ ਭਗਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਤਾਂ ਈਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਦੇ ਦੂਤ ਹੀ ਲੈਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਮਦੂਤ ਨਹੀਂਇੱਕ ਦਿਨ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਵਲੋਂ ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਵਿਦਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕਦੂੱਜੇ ਦੀ ਜੂਦਾਈ ਨਹੀਂ ਸਹੀ ਜਾਂਦੀਇਸਲਈ ਤੁਸੀ ਕੱਲ ਮੇਰੇ ਬੈਕੁਂਠ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਆਓਤੁਸੀ ਤਿਆਰ ਰਹਿਨਾ ਮੇਰੇ ਨਿਕਟਵਰਤੀ ਗਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਲ ਲੈਣ ਆਣਗੇਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਕਥਨ "ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ਤੂੰ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤ ਨਿਰੰਕਾਰ " ਕਹਿ ਕੇ ਸਿਰ ਝੂਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਕਰਣ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਸੀ ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵਲੋਂ ਪੂਰਾ ਕਰਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਹੈਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਕੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ

ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣਾ: ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਉਸੀ ਸਮੇਂ ਪੰਡਤ ਬ੍ਰਜਮੋਹਨ ਅਤੇ ਰਾਧੇਸ਼ਿਆਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਲਿਖਕੇ ਭੇਜੇ ਕਿ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਅਖੀਰ ਵਾਰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੱਕ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਕੱਲ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਉਦਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅਸੀ ਦੇਹ ਤਿਆਗਾਂਗੇਪੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰੱਧਾਲੂਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਉਭਰ ਪਈਰਾਜਾ ਰਤਨ ਸਿੰਘ, ਚੰਦਰਪ੍ਰਤਾਪ, ਰਾਣਾ ਸਾਂਗਾ, ਮੀਰਾ ਬਾਈ, ਮਹਾਰਾਣੀ ਝਾਲਾਬਾਈ, ਰਾਜਾ ਨਾਗਰਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹੋਏਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਬੇਚੈਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਥਾ ਸੁਣਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾਮਾਤਾ ਭਾਗਨ ਦੇਵੀ ਜੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ ਹੇ ਪ੍ਰਾਣਪਤੀ ਜੀ ਮੇਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੱਛੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀਹੇ ਦਾਨੀ ! ਮੇਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈ ਚਲੋਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਭਾਗਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਬਰ ਬੰਧਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸੇਵਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਯਾਂ ਵਲੋਂ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਜੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਿੱਠਾ ਕਰਕੇ ਮੰਨਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਅਖੀਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ "ਰਾਗ ਗਉੜੀ" ਵਿੱਚ ਬਾਣੀ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੀ:

ਬੇਗਮ ਪੁਰਾ ਸਹਰ ਕੋ ਨਾਉ ਦੂਖੁ ਅੰਦੋਹੁ ਨਹੀ ਤਿਹਿ ਠਾਉ

ਨਾਂ ਤਸਵੀਸ ਖਿਰਾਜੁ ਨ ਮਾਲੁ ਖਉਫੁ ਨ ਖਤਾ ਨ ਤਰਸੁ ਜਵਾਲੁ

ਅਬ ਮੋਹਿ ਖੂਬ ਵਤਨ ਗਹ ਪਾਈ ਊਹਾਂ ਖੈਰਿ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਰਹਾਉ

ਕਾਇਮੁ ਦਾਇਮੁ ਸਦਾ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਦੋਮ ਨ ਸੇਮ ਏਕ ਸੋ ਆਹੀ

ਆਬਾਦਾਨੁ ਸਦਾ ਮਸਹੂਰ ਊਹਾਂ ਗਨੀ ਬਸਹਿ ਮਾਮੂਰ

ਤਿਉ ਤਿਉ ਸੈਲ ਕਰਹਿ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਮਹਰਮ ਮਹਲ ਨ ਕੋ ਅਟਕਾਵੈ

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਖਲਾਸ ਚਮਾਰਾ ਜੋ ਹਮ ਸਹਰੀ ਸੁ ਮੀਤੁ ਹਮਾਰਾ   ਅੰਗ 345

ਮਤਲੱਬ ("ਹੇ ਸੰਤ ਲੋਕੋਂ ਸਾਡੇ ਅਸਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬੇਗਮ ਪੁਰਾ "(ਬੇਗਮਪੁਰਾ)" ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਗਮ ਨਹੀਂ ਹੈਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਚਿੰਤਾ, ਡਰ ਜਾਂ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈਉੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿੱਸਮ ਦੀ ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਖਿਰਾਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈਉੱਥੇ ਨਾ ਇੱਕਦੂੱਜੇ ਦਾ ਖੌਫ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਸੂਰਵਾਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਤਰਸ ਜਾਂ ਤਰਸ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਜਾਂ ਦਿਆ ਦੇ ਕਾਬਿਲ (ਬੀਮਾਰ, ਭੀਖਮੰਗਾ) ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਉੱਥੇ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਘਾਟਾ ਜਾਂ ਜੂਲਮ ਹੈਹੇ ਭਰਾ ਲੋਕੋਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚਲਿਆ ਹਾਂ ਯਾਨੀ ਮੇਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅੱਛਾ ਵਤਨ ਹੱਥ ਲਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਦੀ ਮਿਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਖ ਹੀ ਸੁਖ ਹਨਉੱਥੇ ਇੱਕ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਦੀ ਹੀ ਹੁਕੁਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਇਮ ਯਾਨੀ ਅਟਲ ਹੈ, ਕੋਈ ਦੂਜਾ, ਤੀਜਾ ਉਸਦਾ ਸਾਨੀ ਸ਼ਰੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਬਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਉਜੜਦਾ ਅਤੇ ਤਮਾਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਨਾਮ ਦੇ ਪੈਸੇ (ਧਨ) ਮਾਲ ਵਲੋਂ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਨੀ ਯਾਨੀ ਦੌਲਤਮੰਦ ਵਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਜਿਵੇਂਜਿਵੇਂ ਮਰਜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਉਂਜਉਂਜ ਸੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੇਲੀ ਹਨ ਉਹ ਚਾਹੇ ਜਿੱਥੇ ਜਾਣ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਰੋਕਣਟੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਲੋਂ ਛੁਟਿਆ ਹੋਇਆ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ  ਹੇ ਸੰਤ ਲੋਕੋਂ ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ ਯਾਨੀ ਜੋ ਵੀ ਈਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਸੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਭਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾਯਾਨੀ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਬੇਗਮ ਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ ਉਹ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ")

ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਚਲਾਣਾ: ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਲੋਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਕੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਅਖੀਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਹਰ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਘੰਟੇ ਦਿਨ ਚੜੇ 28 ਮਾਘ ਸੁਦੀ ਪੁਰਨਮਾਸੀ ਸੰਵਤ 1575 ਬਿਕਰਮੀ ਯਾਨੀ ਸੰਨ 1518 ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸਫੇਦ ਚਾਦਰ ਓੜਕੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਜੀ ਦੀ ਜੋਤ ਵਲੋਂ ਜਾ ਮਿਲੀਅਕਾਸ਼ ਵਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਇਹ ਸਬਨੇ ਵੇਖਿਆਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਜਿੰਮਾ ਰਾਜਾ ਨਾਗਰਮਲ ਨੇ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਦੀ ਚਿਤਾ ਬਣਵਾਈ ਅਤੇ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਲਈ ਭਾਂਤੀਭਾਂਤੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਘਿੳ ਮੰਗਵਾਇਆ ਗਿਆਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਵਸਤਰ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿਤਰ ਦੇਹ ਨੂੰ ਪਹਿਨਾਏਹੋਰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਖੂਬ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਦੇਕਰਦੇ ਪਿੱਛਲਾ ਪਹਿਰ ਹੋ ਗਿਆਇਸ ਅਫਸੋਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਦੁਕਾਨਾਂ ਆਦਿ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਅਖੀਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਣ ਲਈ ਅੱਪੜਿਆਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਟੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿਤਰ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਵਲੋਂ ਇਸਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆਇਸਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਹਾਂਰਾਣਾ ਸਾਂਣਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤੀਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਵਸਤਰ ਪੁਆਏ ਗਏਮਹਾਰਾਣੀ ਝਾਲਾ, ਮੀਰਾਬਾਈ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਬਾਈ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਅਖੀਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ

ਸਮਾਧੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਣਾ: ਅਖੀਰ ਸੰਸਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਮੇਲਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੁਨੀਆਂ ਕਾਇਮ ਰਹੇਗੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਅਮਰ ਰਹੇਗਾਸਿੱਖ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵੀ ਹੋਰ ਗੁਰੂਵਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਬੋਲੋ ਸ਼੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ  !  !  ਦੁੱਖ ਦਰਿਦਰ ਦਾ ਹੋਵੈ ਨਾਸ  !  !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
     
     
            SHARE  
          
 
     
 

 

       

Hit Counter

 

 

 

This Web Site Material Use Only Gurbaani Parchaar & Parsaar & This Web Site is Advertistment Free Web Site, So Please Don,t Contact me For Add.