SHARE  

 
 
     
             
   

 

11. ਬੈਰਾਗੀ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਪਾਰਸ ਪੱਥਰ

ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਕੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਦਿਲ ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮਕਾਜ ਛੱਡਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏਕਈ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕਮਿਕ ਹੋ ਗਏਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਲੋਂ ਉੱਠਕੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾੜਕੇ ਕਾਸ਼ੀਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਗਲੀਗਲੀ ਵਿੱਚ ਘੁੱਮਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਜੋ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇਕੋਈ "ਨਿੰਦਿਆ" ਕਰਦਾ, ਕੋਈ "ਤਾਰੀਫ" ਕਰਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਟੂ ਵਚਨ ਸੁਣਕੇ ਵੀ ਕਈ ਸੇਵਕ ਬੰਣ ਗਏਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਇਸ "ਪਰੀਖਿਆ" ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਸੇਵਕ ਅਡੋਲ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਕੇ ਘਰਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਸੰਗ ਦੀ ਵਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਜੋ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਣ ਆਏ ਉਸਦੀ ਮਨੋਕਮਾਨਾ ਪੁਰੀ ਹੁੰਦੀ, ਦੁਖਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਿਨਰਾਤ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਭੀੜ ਲੱਗੀ ਰਹੇਜੋ ਘਰ ਦੀ ਪੂਂਜੀ ਸੀ ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੀ ਸਾਧੁਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੂਟਾ ਦਿੱਤੀ ਤੱਦ ਸਾਰੀ ਬਰਾਦਰੀ ਨੇ ਮਿਲਕੇ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਚਲਾਣ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੁਸੀ ਕੰਮਕਾਜ ਕਰਕੇ ਭਲੇ ਹੀ ਸਾਧੁਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਓ ਪਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤੜਪਾੳਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਕੇ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖੋਰਵਿਦਾਸ ਨੇ ਬਰਾਦਰੀ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਬੰਦਿਆਂ (ਆਦਮਿਆਂ) ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੱਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਣ ਲੱਗੇ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜੁੱਤੇ ਬਣਾਕੇ ਵੇਚਣ ਵਲੋਂ ਜੋ ਵੀ ਮਾਇਆ ਆਉਂਦੀ ਉਸਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਖਰਚ ਅਤੇ ਸਾਧੁ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉੰਦੇਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਜੋ ਸਾਧੁ ਆਦਿ ਦਸ਼ਰਨਾਂ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨਗਰੀਬੀ ਨੇ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਬੂਰਾ ਹਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀਇਹ ਵੇਖਕੇ ਈਸ਼ਵਰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੜਾ ਤਰਸ ਆਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਠਹਿਰਕੇ ਜਦੋਂ ਸਾਧੂ ਸਵੇਰੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖਕੇ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਭੁੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਾਰਸ ਦਾ ਪੱਥਰ ਹੈ ਜੋ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਤੁਸੀ ਉਸਤੋਂ ਸੋਨਾ ਬਣਾਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਚਕੇ ਘਰ ਉੱਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਖਾਨਪਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰੋਦੂੱਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮਕਾਜ ਕਰਣ ਦੀ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀਗਰੀਬ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਖਾਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਗਾਣਗੇ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਬੋਲੇ: ਮਹਾਤਮਾ ਜੀ ! ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈਮੇਰੇ ਕੋਲ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਪਾਰਸ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮਮਰਣ  ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਲੋਂ ਬਚਾਕੇ ਬੈਕੁਂਠ ਧਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਤਾ ਹੈਇਹ ਝੂਠੇ ਪਦਾਰਥ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਟਦੇ ਹਨ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਕਮਾਈ ਗਈ ਮਾਇਆ ਅਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਮੁਫਤ ਦੀ ਕਮਾਈ ਜਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਖਾਧਾ ਮਨ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪਿੜਿਤ ਹੋ ਗਿਆਇਸਲਈ ਇਸ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਝੋਲੇ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਪਾ ਲਓ, ਤਾਂਕਿ ਮੇਰੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਭੰਗ ਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਭਾਈ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਖ ਸੱਮਝਦਾ ਹਾਂਹੁਣ ਸਾਧੂ ਨੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਭਰਮਾਣ ਲਈ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵਲੋਂ ਉਸਦੀ ਜੁੱਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਰੰਬੀ ਅਤੇ ਸੂਈ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾਇਹ ਵੇਖਕੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਸਾਧੂ ਦਾ ਮਾਨ ਤੋੜਨ ਲਈ ਸੂਤ ਦਾ ਧਾਗਾ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਜੁੱਤੇ ਸੀਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਫੇਰਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੰਣ ਗਿਆਇਹ ਵੇਖਕੇ ਸਾਧੂ, "ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ" ਅਡੋਲਤਾ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਉਠਾ ਅਤੇ ਧੰਨ ਰਵਿਦਾਸ ਧੰਨ ਰਵਿਦਾਸ ਬੋਲਣ ਲਗਾ ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਣ ਲਗਾ: ਤੁਸੀ ਇਸ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਅਮਾਨਤ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਓਮੈਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪਰਤਦੇ (ਲੌਟਦੇ) ਸਮਾਂ ਇਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਇਸਦੇ ਡਿੱਗ ਜਾਣ ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ ਰਹੇਗਾਇਸਲਈ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਆਪ ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਕਮਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਚਿੱਕੜ ਵਲੋਂ ਬੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਅਮਾਨਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਘਰ ਹੈ ਤੁਸੀ ਚਾਹੇ ਜਿੱਥੇ ਇਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੳ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪੱਥਰ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਮਤਲੱਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀ ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖੋਗੇ ਉਥੇ ਹੀ ਵਲੋਂ ਤੁਸੀ ਲੈ ਲੈਣਾਮੈਂ ਇਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀ ਜਰੂਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਤੁਸੀ ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਕੇ ਜਰੂਰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਉਸ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਕਰਤਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਲੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਕੱਚ (ਕਾਂਚ) ਅਤੇ ਕੰਚਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਮੰਨ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਮਿਸਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਘਰ ਉੱਤੇ ਮੁਫਤ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੋਈ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਮਾਇਆ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਵੱਡੇਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵੀ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸੱਕਦੇ ਹਨਪਰ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਉਸ ਪੱਥਰ ਦੇ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਪਾਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜੁੱਤੇ ਸੀਣ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅਮਾਨਤ ਸੱਮਝਕੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖੜੀ (ਰਖਿਆ) ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਕਿਤੇ ਸਾਧੂ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਅਮਾਨਤ ਵਿੱਚ ਖਿਆਨਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਗੁਜਰ ਗਏਕਦੇਕਦੇ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਕਿ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਢਿੱਡ ਵਲੋਂ ਭੁੱਖੇ ਵੀ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਉਸ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆਕਿਹੜਾ ਇਹੋ ਜੋਹਾ ਦਿਲ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਸਾਖੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਰਗੜਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਵੇਈਸ਼ਵਰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਲੈਣ ਲਈ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਉੱਤੇ ਉਸੀ ਸਾਧੂ ਦੇ ਭੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆਸਾਧੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਮਾਨਤ ਉਹ ਪਾਰਸ ਦਾ ਪੱਥਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਹਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਾਤਮਾ ਜੀ ਤੁਸੀ ਜਿਸ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖਕੇ ਗਏ ਸੀ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਰ ਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਲੈਣ ਆ ਗਏ ਹੋਈਸ਼ਵਰ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਤਿਆਗ ਦੀ ਹੱਦ ਵੇਖਕੇ ਵੱਡੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਲੋਂ ਪਾਰਸ ਪੱਥਰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਬਣੇ, ਪਰ ਜਾਂਦੇਜਾਂਦੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨਿਤ ਠਾਕੁਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਉਸ ਆਸਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪੰਜ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਸ਼ਰਫੀਆਂ ਯਾਨੀ ਮੋਹਰਾਂ ਛੱਡ ਗਏਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਇਸਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਸਨ ਝਾੜਿਆ ਤਾਂ ਪੰਜ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂਇਹ ਕੌਤਕ ਵੇਖਕੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੋਚ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਠਾਕੁਰ ਜੀ ਵੀ ਹੁਣ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫੰਸਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿਆਗ ਦੇਣੀ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ ਨਾ ਰਹੇਗਾ ਬਾਂਸ ਨਾ ਵੱਜੇਗੀ ਬੰਸਰੀਨਾ ਬਜਾਵੇ ਕਾਨਹਾ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਨਾ ਨੱਚੇਗੀ ਰਾਧਾ ਇਸ ਖਿਆਲ ਵਲੋਂ ਤੁਸੀ ਠਾਕੁਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਨਿਤਨੇਮ ਕਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਕਾਜ ਵਿੱਚ ਜੁੱਟ ਗਏ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਸੁੱਤੇ ਤਾਂ ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂਨੂੰ ਸਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਪਰੀਖਿਆ ਲਈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕੇ ਅਸੀ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਧੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ ਦੇਣ ਲਈ ਆਏ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਰੱਖਿਆਂ ਸਨਪਰ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਯਾਨੀ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਹੀ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਤਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਭੁੱਖਾਭੁੱਖਾ ਕਹਿਕੇ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈਇਸਲਈ ਤੁਸੀ ਰੋਜ ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਲੈਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀ ਘਰ ਉੱਤੇ ਆਏ ਸਾਧੂ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕੋ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਰਤੀ ਵੱਧੇਭੁੱਖਾ ਢਿੱਡ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾਰੀਰ ਨੂੰ ਹਠ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈਜੇਕਰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਮਾਇਆ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੱਦ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰਪੂਰ ਰਹੇਗੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੀ ਦਾ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੀਨਾ ਨਾਥ ! ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫੰਸਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਣਾਂ ਵਲੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਣਾ ਬਾਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਉਂਜ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਸਵੀਕਾਰਿਅਤਾ ਵਲੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੀ ਬੜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰੋਜ ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਆਸਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿਲਣ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾਸ਼੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਹੁਣ ਰੋਜ ਭੰਡਾਰਾ ਵਰਤਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਮੋਹਰਾਂ ਵੇਚਕੇ ਰਸਦ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਅਤਿਥੀ, ਫਕੀਰ, ਸੰਤ ਅਤੇ ਸਾਧੂ ਆਉਂਦਾ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲੱਗ ਗਏ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲੱਗ ਗਏਭੁੱਖੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਨੂੰ ਕੱਪੜਾ ਆਦਿ ਦਿੰਦੇਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਸੁਣਕੇ ਰੋਜ ਕਈ ਸਾਧੂ ਸੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਰਾਹੀ ਅਤੇ ਮੁਸਾਫਰ ਭੋਜਨ ਖਾਖਾਕੇ ਧੰਨ ਰਵਿਦਾਸ ! ਧੰਨ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਰਸਤੇ ਭਰ ਗਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਹੀ ਸੰਵਰ ਜਾਂਦਾ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
     
     
            SHARE  
          
 
     
 

 

       

Hit Counter

 

 

 

This Web Site Material Use Only Gurbaani Parchaar & Parsaar & This Web Site is Advertistment Free Web Site, So Please Don,t Contact me For Add.